Stowarzyszenie Radiestetów w Opolu jest najdłużej działającą organizacją tego typu w Polsce. Zostało założone w 1975 roku i działa bez przerwy do chwili obecnej.

Podstawowe informacje

Siedziba mieści się w Opolu, przy ul. Kołłątaja 23. Członkowie Zarządu pełnią dyżury w każdy poniedziałek i czwartek w godzinach 14–18. Telefon: (77) 441-78-12.
Członkami stowarzyszenia są osoby zainteresowane m.in. radiestezją, psychotroniką, bioterapią, medycyną naturalną, duchowością, zdrowym odżywianiem.
Spotkania:

• Raz w miesiącu odbywa się prelekcja zaproszonego wykładowcy, specjalisty w jednej z dziedzin interesujących członków stowarzyszenia.
• Temat comiesięcznej prelekcji może być kontynuowany następnego dnia po wykładzie, podczas odpłatnego seminarium.
• Raz w miesiącu organizowane jest spotkanie klubowe połączone z omówieniem jakiegoś tematu, obejrzeniem filmu, przesłuchaniem nagrań.
• Dwa razy w miesiącu odbywają się spotkania grupy rozwoju duchowego.
• Zależnie od zainteresowania organizowane są odpłatne kursy radiestezji, odwykowe (palenie papierosów) i rozwoju duchowego.

Członkiem Stowarzyszenia może zostać każda pełnoletnia osoba, zainteresowana szeroko rozumianą tematyką paranaukową. Zapraszamy.

Trochę historii
Ruch radiestezyjny (różdżkarski) w Polsce ma swoje początki na Opolszczyźnie. W 1971 roku, głównie z inicjatywy inż. Spojdy, zostaje zarejestrowane w Oleśnie Stowarzyszenie Różdżkarzy. Liczba jego członków szybko rośnie, zgłaszają się osoby z całej Polski. Inż. Spojda planuje nawet zorganizowanie sympozjum w ramach RWPG. Ówczesne władze, zaskoczone aktywnością i dynamicznym rozwojem organizacji, decydują się na jej rozwiązanie. Kontrole administracyjne znajdują mało znaczące uchybienia, ale to wystarcza do wydania decyzji o likwidacji.

W 1974 roku powstaje Stowarzyszenie Różdżkarzy w Poznaniu. Wśród założycieli są osoby ze zlikwidowanego stowarzyszenia oleskiego oraz grupa poznańskich różdżkarzy. Tu główną postacią jest mgr inż. Ignacy Łuczak – wspaniały radiesteta i organizator. W krótkim czasie stowarzyszenie liczy już kilka tysięcy członków. Na wpół formalnie Ignacy Łuczak organizuje oddziały stowarzyszenia we wszystkich ówczesnych województwach (49). Po 1982 roku, na bazie tych oddziałów, powstają samodzielne stowarzyszenia. Tak dzięki dalekowzroczności, odwadze i pomysłowości jednego człowieka ruch radiestezyjny rozprzestrzenia się na całą Polskę. Niestety, po 1990 roku następuje szybka samolikwidacja większości tych organizacji. Również organizacja-matka, Stowarzyszenie Różdżkarzy w Poznaniu, w wyniku tarć wewnętrznych ulega samolikwidacji.

Członkowie rozwiązanego stowarzyszenia oleskiego działają nie tylko w Poznaniu. W roku 1975 znacząca ich część zakłada Stowarzyszenie Radiestetów w Opolu. W okresie największego rozwoju (lata osiemdziesiąte) stowarzyszenie liczy około 500 osób. Obecnie liczba członków waha się w granicach 40–50 osób. Największe zasługi w powstaniu stowarzyszenia mieli nieżyjący już: Maria Rasińska (dziennikarka, pierwszy prezes), Zbigniew Turzański (geodeta) i Tadeusz Kozarow (świetny zielarz).

W 1976 roku inna grupa psychotroników-radiestetów zakłada Stowarzyszenie Radiestetów w Warszawie. Ciekawą postacią jest tu mgr Lech Emfazy Stefański (reżyser). Z licznych podróży po świecie przywozi nowinki psychotroniczne.